اسلام به‌خاطر اهميت‌دادن به جامعه و نظام اجتماعى و آنچه باعث زنده‌شدن آن مىگردد و در تشويق مردم به زمين و كار و كوشش در آن و بهره‌بردارى از خيرات و نيكىهاى آن ، در اين راه و روش ويژه ، پيش مىرود : « خلق لكم ما فىالارض جميعاً » ، « 1 » - آنچه در زمين است ، براى شما آفريد . و « والارض وضعها للانام » « 2 » - زمين را براى مردم نهاد . و « هوالذى جعل لكم‌الارض ذلولا ، فامشوا فى مناكبها و كلوا من رزقه » « 3 » - او كسى است كه زمين را براى شما رام ساخت ، پس در اطراف آن بگرديد و از روزى آن بخوريد . اسلام تشكر و سپاسگزارى از مردم را ، تنها راه سپاس از خداوند مىداند و معتقد است هركس كه حق مردم را نشناسد و براى آنها ارزشى قائل نشود ، خدا را نمىشناسد . پيامبر مىفرمايد : « كسى كه شكر مردم را به‌جاى نياورد شكر ايزد را به‌جاى نياورده است . » اما درباره تقديس و بزرگداشت كار و كوشش مفيد و نتيجه‌بخش ، پيامبر تا مرحله عظيمى پيش مىرود . او فقط به تعريف و تمجيد و تشكر از كارگر اكتفا نمىكند ، بلكه دستى را مىبوسد كه از كثرت كار ورم كرده و پينه بسته باشد و مىفرمايد : « اين دستى است كه خدا و پيامبرش آن را دوست دارند » . از بهترين دلايل علاقهء پيامبر به كار و كوشش ، اين روايت است :

--> ( 1 ) قرآن مجيد ، سوره بقره ، آيه 29 ( 2 ) قرآن مجيد ، سوره الرحمن ، آيه 10 ( 3 ) سوره‌الملك ، آيه 15 . م